ปัญหาความแออัดของท่าเรือทั่วโลกทวีความรุนแรงขึ้นในหลายภูมิภาค ส่งผลกระทบต่อห่วงโซ่อุปทานและทำให้ต้นทุนการขนส่งสูงขึ้น

【รายงานภาพรวมเครือข่ายทั่วโลก】นับตั้งแต่ไตรมาสที่สามของปี 2025 ปัญหาความแออัดในท่าเรือขนส่งสินค้าทั่วโลกได้ทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ท่าเรือสำคัญต่างๆ ในตะวันออกกลาง อินเดีย แอฟริกา ยุโรป และอเมริกาเหนือ ต่างรายงานปัญหาต่างๆ เช่น เรือจอดรอคิวเพื่อเทียบท่า และการกักสินค้าเป็นเวลานาน เมื่อรวมกับตัวแปรหลายอย่าง รวมถึงความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์และช่วงฤดูกาลขนส่งสินค้าสูงสุด ความมั่นคงของห่วงโซ่อุปทานทั่วโลกจึงเผชิญกับความท้าทายอย่างรุนแรง

เนื่องจากเป็นศูนย์กลางการค้าโลกที่สำคัญ ท่าเรือที่มีชื่อเสียง เช่น เซี่ยงไฮ้ หนิงโป สิงคโปร์ ลอสแอนเจลิส/ลองบีช แอนต์เวิร์ป และรอตเตอร์ดัม จึงได้รับผลกระทบเป็นอันดับแรก และผลกระทบจากความแออัดได้แพร่กระจายไปยังภูมิภาคต่างๆ มากขึ้น

ข้อมูลแสดงให้เห็นว่ายุโรปกลายเป็นพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุดจากปัญหาความแออัดของท่าเรือ ที่ท่าเทียบเรือ RWG ของท่าเรือรอตเตอร์ดัมในเนเธอร์แลนด์ เวลาที่เรือบางลำต้องรอเพื่อเทียบท่าสูงถึง 350.83 ชั่วโมง (ประมาณ 14.6 วัน) สำหรับท่าเรือศูนย์กลางอย่างท่าเรือฮัมบูร์กในเยอรมนีและท่าเรือแอนต์เวิร์ปในเบลเยียม เนื่องจากปัญหาการขาดแคลนแรงงานและช่องทางการอพยพทางน้ำภายในประเทศถูกปิดกั้น เวลาที่เรือต้องรอเพื่อเทียบท่าโดยเฉลี่ยจึงเกิน 40 ชั่วโมง โดยมีค่าปรับล่าช้าสูงสุดต่อวันเกิน 30,000 ดอลลาร์สหรัฐ วิกฤตการณ์ทะเลแดงทำให้เรือจำนวนมากต้องเปลี่ยนเส้นทางอ้อมแหลมกู๊ดโฮปในแอฟริกา ทำให้การเดินทางยาวนานขึ้น 14 วันเมื่อเทียบกับเส้นทางเดิม ซึ่งยิ่งเพิ่มภาระการดำเนินงานของท่าเรือในยุโรป บริษัทขนส่งรายใหญ่ เช่น บริษัทเดินเรือเมดิเตอร์เรเนียน (MSC) ได้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมเพิ่มเติมในช่วงฤ peak season สำหรับเส้นทางเอเชีย-ยุโรป โดยอัตราค่าระวางในบางเส้นทางเพิ่มขึ้นถึง 73%

สถานการณ์ความแออัดในอเมริกาเหนือก็เลวร้ายไม่แพ้กัน ท่าเรือลอสแอนเจลิสและท่าเรือลองบีช ซึ่งเป็นศูนย์กลางสำคัญบนชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐฯ มักพบว่าเรือต้องรอเทียบท่ามากกว่า 7 วันในช่วงฤ peak season ท่าเรือทั้งสองแห่งนี้ ซึ่งจัดการสินค้าที่นำเข้าของสหรัฐฯ มากกว่า 40% เผชิญกับปัญหาความแออัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าเนื่องจากความจุของระบบรางไม่เพียงพอและการเชื่อมต่อกับระบบขนส่งทางบกที่ไม่ดี เวลาการรอของรถไฟที่ท่าเรือต่างๆ เช่น แวนคูเวอร์และมอนทรีออลในแคนาดา เคยสูงถึง 9 วัน ซึ่งส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อประสิทธิภาพการหมุนเวียนสินค้า

ท่าเรือในเอเชีย ตะวันออกกลาง และแอฟริกา ต่างก็เผชิญกับปัญหาความแออัดที่มีลักษณะเฉพาะแตกต่างกันไป เนื่องจากโครงสร้างพื้นฐานที่ล้าสมัยและประสิทธิภาพการผ่านพิธีการศุลกากรต่ำ ท่าเรืออย่างมุมไบและเจนไนในอินเดียจึงยังคงมีเรือจอดรอเกิน 7 วัน แม้ในช่วงนอกฤดูกาลท่องเที่ยว ที่ท่าเรือเดอร์บันในแอฟริกาใต้และท่าเรือลากอสในไนจีเรีย พื้นที่ลานจอดเรือไม่เพียงพอทำให้สินค้าที่ขนถ่ายต่อต้องรอเฉลี่ย 7 ถึง 17 วัน ส่วนท่าเรือจิตตะกองในบังกลาเทศ มีเวลารอเฉลี่ย 6 ถึง 9 วัน และการดำเนินงานขนถ่ายสินค้าส่งออกถูกจำกัดอย่างมากจากปัญหาคอขวดด้านประสิทธิภาพ

ปัจจัยด้านมนุษย์ยิ่งทำให้ปัญหาความแออัดรุนแรงขึ้นไปอีก เมื่อเร็ว ๆ นี้ การหยุดงานประท้วงที่ท่าเรือในรอตเตอร์ดัม โปรตุเกส และเม็กซิโก ได้ขัดขวางการเพิ่มผลผลิตโดยตรง ในขณะที่การหยุดงานประท้วงทั่วประเทศในเบลเยียมที่กำลังดำเนินอยู่นั้น มีแนวโน้มที่จะทำให้ปัญหาความแออัดที่ท่าเรือแอนต์เวิร์ปเลวร้ายลงไปอีก

ความไม่แน่นอนในการเลือกเส้นทางได้เพิ่มตัวแปรให้กับสถานการณ์ความแออัดในอนาคต ปัจจุบันยังไม่ชัดเจนว่าบริษัทขนส่งสินค้าจะยกเลิกเส้นทางรอบแหลมกูดโฮปหรือไม่และเมื่อใด อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้วอุตสาหกรรมเชื่อว่าหากเรือจำนวนมากกลับไปใช้เส้นทางคลองสุเอซแบบดั้งเดิม แม้ว่าจะช่วยลดเวลาการขนส่งและลดรอบการเข้าเทียบท่าของเรือแต่ละลำ แต่ก็อาจทำให้เรือที่เดิมกระจายตัวอยู่ตามท่าเรือต่างๆ มารวมตัวกันมากขึ้น ซึ่งจะสร้างแรงกดดันมากขึ้นต่อท่าเรือที่รับภาระหนักอยู่แล้วในยุโรปและเอเชีย

ปัญหาความแออัดของท่าเรือทั่วโลกเป็นผลมาจากปัจจัยหลายประการที่ซ้อนทับกัน ได้แก่ ปริมาณสินค้าที่เพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงฤดูกาลค้าขายสูงสุดของโลกเกินขีดความสามารถในการรองรับของท่าเรือบางแห่ง โครงสร้างพื้นฐานที่ล้าสมัยและการใช้ระบบอัตโนมัติไม่เพียงพอในบางท่าเรือส่งผลให้ประสิทธิภาพการดำเนินงานต่ำ การเปลี่ยนเส้นทางเดินเรือเนื่องจากความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ทำให้ท่าเรือมีภาระงานมากเกินไป ประกอบกับผลกระทบจากเหตุฉุกเฉิน เช่น การขาดแคลนแรงงานและสภาพอากาศที่รุนแรง ส่งผลให้เกิดวงจรที่เลวร้ายของ “เรือจอดรอ – งานค้างในอู่ – ประสิทธิภาพลดลง”

เป็นที่น่าสังเกตว่า แม้ว่าเวลารอเรือที่ท่าเรือบางแห่งจะสั้นลงในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา แต่ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการลดลงของความต้องการขนส่งสินค้ามากกว่าการปรับปรุงประสิทธิภาพการดำเนินงานของท่าเรืออย่างมีนัยสำคัญ การดำเนินงานโดยรวมของท่าเรือยังคงหยุดชะงักอย่างรุนแรง ในปีนี้ ปริมาณเรือที่รอคิวอยู่ที่ท่าเรือหลายแห่งสูงเป็นประวัติการณ์ และสถานการณ์ความแออัดอาจเลวร้ายลงอีกในปีหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากผู้ให้บริการขนส่งสินค้ากลับไปใช้เส้นทางคลองสุเอซกันอีกครั้ง

เมื่อเผชิญกับความท้าทายเรื่องความแออัดของท่าเรืออย่างต่อเนื่อง บริษัทขนส่งและผู้ส่งสินค้าต่างปรับกลยุทธ์การรับมืออย่างแข็งขัน รวมถึงการเปลี่ยนไปใช้ท่าเรือทางเลือก การจัดส่งสินค้าในช่วงนอกฤดูกาล การจัดตั้งคลังสินค้าในต่างประเทศ และการใช้การขนส่งแบบหลายรูปแบบ เช่น “การขนส่งแบบผสมผสานทางทะเลและทางรถไฟ” เพื่อลดความเสี่ยง อุตสาหกรรมคาดการณ์ว่า ด้วยความต้องการขนส่งสินค้าที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงเทศกาลคริสต์มาสของยุโรปและอเมริกา ประกอบกับการปรับกำลังการผลิตของท่าเรือบางแห่งในช่วงการเปลี่ยนแปลงสู่ระบบอัตโนมัติ แรงกดดันจากความแออัดของท่าเรือทั่วโลกอาจคงอยู่จนถึงต้นปี 2026 และต้นทุนการขนส่งจะยังคงอยู่ในระดับสูง ความแออัดของท่าเรือได้กลายเป็นหนึ่งในความท้าทายที่สำคัญที่สุดในการดำเนินงานของห่วงโซ่อุปทานทั่วโลกอย่างไม่ต้องสงสัย

เปเปอร์จอยส์ทีมงานการค้าต่างประเทศมืออาชีพจะยังคงติดตามความเคลื่อนไหวของสถานการณ์ท่าเรือและการขนส่งทางทะเลทั่วโลกอย่างใกล้ชิด และให้การสนับสนุนด้านห่วงโซ่อุปทานที่มั่นคงและเชื่อถือได้แก่ลูกค้าที่ซื้อผลิตภัณฑ์ของ Paperjoy วัตถุดิบสำหรับทำถ้วยกระดาษ และ กระดาษแข็งสีขาวสินค้า.

โทรหาเรา: 0086-15240655820

WhatsApp: 0086-15240655820

เวแชท: 0086-15240655820

อีเมล: sales3@nnpaperjoy.com